Ook in de taal blijkt er een principieel onderscheid tussen project en programma te worden gemaakt. Dat is de conclusie van twee onderzoekers van de universiteit van Oxford. Zij hebben in duizenden teksten in de engelse taal geanalyseerd en in die teksten 1600 gevallen gevonden waarin de woorden project- of programma voorkwamen. Project blijkt significant vaker voor te komen met het woord falen en programma met het woord succes.
Prima donnas kunnen toch goede teamspelers zijn. Dat betogen drie auteurs in de Harvard Business Review. Bedrijven als Apple, Boeing en Pixar bewijzen dat.
Dan moeten er wel goede talent management programma’s zijn, de teams moeten missie-kritieke projecten doen en beloon teamwerk.
In twee artikelen uit de International Journal of Project Management staan belangwekkende bevindingen over ervaringen met programmamanagement. Beide artikelen bevestigen mijn idee dat programmamanagement meer over beïnvloeden en overlaten gaat dan over controle en beheersing, meer over onzekerheden dan over garanties.
Minder dan 10 percent van de strategieën wordt effectief uitgevoerd. Deze en andere observaties doet Iain Fraser in een paper voor PM World Today. Versnippering van groepen projecten en programma's zijn voor hem de oorzaken hiervoor. De versnippering uit zich in verschillende belangen, verschillende aansturingsmechanismen en verschillende aanpakken. Feedback vindt plaats op tactisch niveau voornamelijk financieel gedreven. Het effect is dat de gewenste effecten en benefits niet gerealiseerd worden.
Programmamanagement is het managen van samenhang. Deze stelling poneert Martin van Eijk in een paper dat hij schreef in het kader van zijn opleiding Strategisch Programmamanagement. Hij verzet zich daarmee tegen de opvatting dat programmamanagement erop gericht is de samenhang tussen projecten te managen. Het is interessant te zien waar hij zijn stellingname op baseert.
Peter van Dusseldorp is op LinkedIn een discussie gestart over een typologie van programma's . Hij spreekt van een nieuwe indeling. Hoewel hij daar niet expliciet over is, zal de oude indeling dan wel zijn die van de IPMA-certificering. Daar is sprake van technische, organisatorische en beleidsprogramma's. Achterliggende gedachte is dat bepaalde typen programma's gekoppeld kunnen worden aan verschillende profielen van programmamanagers.
In Project Times vraagt Ruchira Chatterjee nog eens aandacht voor programmamanagement als aanpak om strategieen succesvol te implementeren. Zij constateert dat er weliswaar veel energie gaat zitten in project- en portfoliomanagement (en bijbehorende managers), maar het succes van die programma's neemt niet toe. In ieder geval voor de Amerikaanse situatie vraagt zij veel meer aandacht voor programmamanagement.
Goede projectmanagers zijn vaak slechte programmamanagers. Dat is de prikkelende titel van een weblog van Wiebe Zijlstra. Hij onderbouwt zijn stelling door gebruik te maken van Enneagramtypen. De beste projectmanager is van het type Loyalist of Bemiddelaar. De beste programmamanager, zo stelt hij, is echter van de types Levensgenieter of Performer. Dat botst op verschillende fronten: dus waar de projectmanager succesvol was om zekerheid en veiligheid te creëren, is hij dat niet meer als programmamanager. Zekerheid en veilig bestaan in programma's niet: daar gaat het om het realiseren van baten, en daar heb je flexibiliteit en risico's nemen voor nodig.
Een interessant idee van Aart Bontekoning in Trouw van vrijdag: de jongere generatie vraagt meer ruimte om haar werk te doen. De oudere generatie is moeilijk geneigd die te geven. Bontekoning noemt de door ouderen overheerste organisaties zoals de kerk en vakbonden: geslotenheid, trage besluitvorming en hiërarchie overheersen. Dat blijft in stand en zijn kenmerken die niet gunstig zijn om programma's op een effectieve manier uit te voeren. Hij pleit voor een oudere generatie die leert samenwerken in een grotere diversiteit: Het Nieuwe Samenwerken.
In PM World Today is een interessant artikel verschenen van Hugo Hernandez. Hij stelt dat de wereld van bedrijven een chaotische plek vormt waar de verbinding tussen oorzaak en gevolg niet duidelijk is en waar allerlei factoren werkzaam zijn. Voeg daarbij ook nog eens de verschillende belangen van stakeholders, dan wordt begrijpelijk waarom sommige beslissingen van programmamanagers verkeerd uitpakken. Hernandez stelt dat integraal denken daarbij kan helpen: dat definieert hij als de vaardigheid om spanningen tussen verschillende perspectieven constructief te benaderen. Daarmee zouden programmamanagers beter begrijpen welke acties effectief zijn in een multi-project situatie waarin zij zitten.
Met de nieuwe app van Twynstra Gudde vinden managers praktische informatie in de vorm van teksten en videofragmenten die ze kunnen gebruiken in hun dagelijkse werk. Download in iTunes
