Weblog Theo van der Tak

Bescheidenheid in ambities

Het hoort misschien niet bij deze tijd, maar bescheidenheid over wat we in programma's kunnen beloven, zou eigenlijk dominant moeten zijn. Deze gedachte bekroop mij zaterdag nadat ik het college van Robbert Dijkgraaf had gezien en het interview met Ben Tiggelaar had gelezen. Mijns inziens lopen veel programma's op de klippen door te starten met een grand design en torenhoge verwachtingen, die door macho-managers niet worden ontkracht.

Groen gas en onduidelijke organisatie

Juichend roept de website Duurzaam Nieuws dat het project Groen Gas 7 miljoen bijdrage heeft ontvangen. Dat is mooi natuurlijk. Zeker waar het hier gaat om een samenwerking tussen drie Nederlandse provincies en twee Duitse Länder. De organisatie is echter problematisch. Projecten, deelprojecten en programma's buitelen over elkaar heen. Lees mee huiver:

Van buiten naar binnen

De meeste programmamanagers rederen vanuit hun programma naar de stakeholders. Dat leidt tot een bekende lijst van stakeholders (vakbonden, milieugroepen, buurtvereniging, ondernemingsraad e.d). In het open seminar programmamanagement hebben we dat omgedraaid: welke issues raken je programma en welke belanghebbenden kom je dan tegen? 

Programmamanager bindt stakeholders

In mijn vorige blog heb ik geschreven dat van de programmamanager heel nadrukkelijk wordt gevraagd mensen en partijen aan zijn programma te binden: relatiemanagement, zoeken van draagvlak, zijn de begrippen daarbij worden gebruikt. Het is dan ook geen toeval dat afgelopen woensdag een Twynstra Gudde-symposium over Strategisch Omgevingsmanagement is gehouden. De belangstelling daarvoor was aanzienlijk: ruim honderd bezoekers die zichzelf beschouwen als omgevingsmanager.