Weblog Theo van der Tak

Leuker kunnen we het niet maken

Gastblog door Björn Prevaas

Onlangs verzorgde ik met een collega onze open training programmamanagement. Met een groep van zo’n 15 deelnemers uit diverse organisaties hebben we de ins en outs van programma’s verkend. Tijdens die bijeenkomst bleek weer eens hoe lastig en weerbarstig het vaak is om de inhoud van een programma goed in kaart te brengen.  Het vergt stevig denkwerk. En vasthoudendheid door geen genoegen te nemen met een ruwe schets. En ja, om met de Belastingdienst te spreken: leuker kunnen we het niet maken, wel iets makkelijker.

Samenwerken moet

Het lijkt Sesamstraat wel. Het land gonst van verbindend leiderschap en samenwerking tussen allerlei groeperingen. Iets dergelijks lijkt zich ook in programmaland te voltrekken. In opdracht van onze programma secretaris-generaal, mr. R. Bekker, hebben A. Korsten, P. de Jong en C. Breed 13 projecten en programma's onderzocht op de mate van interdepartementale samenwerking. Conclusie: waar de urgentie groot is, de prioriteit hoog en de bestuurlijke sturing krachtig is, krijgen de kokers geen kans.

Bestuurlijke aandacht

In PM, periodiek voor beslissers bij de overheid, een interessant interview met Arno Korsten. Hij heeft samen met twee collega's onderzoek gedaan naar het uitvoeren van enkele interdepartementale programma's. De onderzoekers concluderen dat beleidsprogramma's sneller uitgevoerd worden dan interne veranderingsprogramma's. Dat doet mij denken aan een bijeenkomst waarop een programma van een gemeente werd gepresenteerd. De betreffende programmamanager zei: "Wij moeten efficiënter gaan werken, en wij willen effectiever worden." Ofwel efficiënt doen we omdat het van iemand anders moet, effectiever willen we echt vanuit onszelf.

ICT en programmamanagement

Deze week heb ik voor een 50-tal ICT-adviseurs van gemeenten een verhaal gehouden over programmamanagement. In de praktijk lopen zij tegen tal van problemen waarvoor programmamanagement een oplossing kan bieden. Toch merk je dat er hogere verwachtingen aan programmamanagement worden gesteld dat reëel is. "Integrale afstemming en resources. Grip op verandering. Management onderlinge afhankelijkheden. Zorgdragen voor draagvlak en acceptatie gebruikers."

Naar exotherme reacties

Volhouden is een van de kenmerken van een goede programmamanager. Al eerder heb ik betoogd dat een programmamanager niet klaar is als de producten zijn opgeleverd. Het gaat om het gebruik. Gisteren raakte ik daarover in gesprek met Paul Iske, directeur van Dialogues House. "Wat je eigenlijk moet hebben is een exotherme reactie in de organisatie."

Programmamanager is het einde

Collega Richard Vielvoye beschrijft in zijn weblog hoe hijzelf zijn programma aan een andere programmamanager wil overdragen. Citaat: "De reden was dat in dit programma meer activiteiten rondom overdracht naar beheer diende plaats te vinden en dat is niet mijn sterkste kant (Ik ben een initiator en geen beheerder)." Ik begrijp de redenering en Richard is de eerste programmamanager niet die geen opvolger heeft. Afbouw en overdracht vergen nu eenmaal andere accenten (zie ook: IPMA-bijeenkomst). Toch komt een programmamanager die dit stelselmatig doet, niet in aamerking voor IPMA-certificering. Van zo'n kandidaat mag mijns inziens terecht verwacht worden dat zij zowel een programma kan opstarten als afbouwen. En alles wat daartussen zit.