Weblog Theo van der Tak

Paperless kranten

Gastblog van Marcel Vastwijk

38 jaar geleden ontmoeten Rollin King en Herb Kelleher elkaar in Texas en beslissen een geheel nieuwe manier van vliegen te introduceren. De uitgangspunten waren eenvoudig: hoe krijg je jouw passagiers op hun bestemming op het moment dat zij dat willen, veilig, betrouwbaar en op tijd, tegen de laagste kosten. 

Dat leidde tot het eerste no frills concept in een zeer behoudende luchtvaartwereld, waar meerdere klassen met dure service-concepten de norm was. Inmiddels is de nieuwe vorm van luchtvervoer niet meer weg te denken. De gevolgen voor de luchtvaart branche zijn ronduit fundamenteel te noemen. Alle grondslagen zijn veranderd: boeken via internet, de stoel kiezen via internet, betalen via internet, inchecken via internet, betalen voor de maaltijden en de drankjes, betalen voor de extra koffer, … 

 

Nieuwe colleges, andere doelen

Programma's bij de overheid hebben toch een zekere spanning. De doelen zijn langere termijn: minder CO2 uitstoot in 2020, minder files in 2015, enz. Daar tegen over staat de druk van de korte termijn: in maart zijn er gemeenteraadsverkiezingen, volgend jaar tweede kamerverkiezingen. De bestuurders die met overheidsprogramma's bezig zijn worden dan herkozen. Er komen nieuwe volksvertegenwoordigers, er komen nieuwe bestuurders. Die zullen ongetwijfeld met andere opgaven en doelen komen. Wat doe je als programmamanager? Vasthouden aan de eenmaal afgesproken doelen, of meebewegen met evt. nieuwe doelen die politici stellen?

 

Wees zuinig met programma's

Gastblog door Björn Prevaas

Het aantal programma’s groeit in veel (overheids)organisaties de laatste jaren als kool. Niet verwonderlijk, want programmatisch werken is een krachtige, hippe aanpak en het is een prachtig vakgebied. Zoveel (bestuurlijke) prioriteiten, zoveel programma's lijkt het uitgangspunt. En toch vind ik dat een organisatie niet te veel programma’s moet willen hebben.   Verheugd was ik dan ook dat het directieteam van een middelgrote gemeente, waarin ik samen met collega Theo van der Tak adviseer, onze stellingname omarmde het aantal programma's te beperken tot 3 à 4. Het is een gemeente die twee jaar geleden begonnen is met programma's en die het programmatisch werken wil doorontwikkelen.

Meestribbelen

Meestribbelen noemt een directeur van een gemeentelijke dienst het gedrag van sommige van zijn collega's. Wij raakten aan de praat over zijn ervaringen met programma's. Programma's doen vergt dat organisaties samenwerken. En wel op alle niveaus van de organisatie: en de leiding en de medewerkers. Het fenomeen dat echter gaat werken, is veel welwillendheid maar geen levering van de afgesproken bijdragen.

Regisseur wordt commissaris

Het ministerie van Verkeer en Waterstaat was er eerder bij dan ik. Ergens in oktober heeft men besloten de door Veerman voorgestelde Deltaregisseur om te dopen tot Deltacommissaris. Kon ik enkele weken geleden nog meesmuilend doen over het gebruik van het woord regie en regisseur, V&W zag de gevaren van verhullend taalgebruik al eerder en ging spreken van een commissaris. Via openbare documenten en uitlatingen probeer ik er achter te komen waar het verschil zit.

Recessie bij programmamanagers

Vorig jaar heb ik ongeveer 60 vacatures voor programmamanager geteld. Dat is aanzienlijk minder dan in 2008 toen ik er 114 telde en in 2007 nog 58. Zie mijn eerder bericht (weblog). Slaat ook in dit vak de recessie toe? En zo ja, is dat dan erg? Op de eerste vraag heb ik geen antwoord. De tweede beantwoord ik genuanceerd negatief: nee dat is niet zo erg.