Weblog Theo van der Tak

Naar exotherme reacties

Volhouden is een van de kenmerken van een goede programmamanager. Al eerder heb ik betoogd dat een programmamanager niet klaar is als de producten zijn opgeleverd. Het gaat om het gebruik. Gisteren raakte ik daarover in gesprek met Paul Iske, directeur van Dialogues House. "Wat je eigenlijk moet hebben is een exotherme reactie in de organisatie."

Programmamanager is het einde

Collega Richard Vielvoye beschrijft in zijn weblog hoe hijzelf zijn programma aan een andere programmamanager wil overdragen. Citaat: "De reden was dat in dit programma meer activiteiten rondom overdracht naar beheer diende plaats te vinden en dat is niet mijn sterkste kant (Ik ben een initiator en geen beheerder)." Ik begrijp de redenering en Richard is de eerste programmamanager niet die een opvolger heeft. Afbouw en overdracht vergen nu eenmaal andere accenten (zie ook: IPMA-bijeenkomst). Toch komt een programmamanager die dit stelselmatig doet, niet in aamerking voor IPMA-certificering. Van zo'n kandidaat mag mijns inziens terecht verwacht worden dat zij zowel een programma kan opstarten als afbouwen. En alles wat daartussen zit.

Sturen op doelen

Onlangs was ik op bezoek bij het Deltaprogramma in Den Haag. Onder leiding van de Deltacommissaris, Wim Kuyken, gaat de overheid maatregelen nemen zodat Nederland in 2100 voldoende beveiligd is tegen de stijging van de zeespiegel en tevens over voldoende zoetwater beschikt. Het programma is nu voldoende uitgedacht: de tijd is nu rijp om de besturing ofwel het management van het programma in te richten. Hoe doe je dat?

Verandering is niet leuk

"Verandering is niet leuk. Laten we dat nu met zijn allen vaststellen en het niet mooier voorstellen dan het is." Aan het woord is hoogleraar arbeidsverhoudingen en secretaris-generaal Vernieuwing Rijksdienst Roel Bekker. "In het programma Vernieuwing Rijksdienst hebben we ons vooral gericht op interne communicatie en wij hebben geen sessies gehad met clowns of met cabaret. Dat is een van de succesfactoren geweest." 

Programma’s vragen geduld

Gastblog door Björn Prevaas

 “Armen ontspannen, ellebogen licht gebogen, kracht uit je benen” was de boodschap die mijn spinninglerares onlangs op vele manieren probeerde over te brengen aan de groep. 
 Dit om ervoor te zorgen dat we het optimale uit onze workout haalden en geen blessures zouden oplopen. “Zo’n gedragsverandering is een kwestie van geduldig herhalen en herinneren”, zo verzuchtte ze op zeker moment met een charmante glimlach en gaf nog een keer het goede voorbeeld. En zo is volgens mij het ook met programma’s: die zijn altijd gericht op specifieke doelgroep(en), waarvan een gedragsverandering wordt verwacht en die om veel en geduldig herhalen en herinneren vragen. En aan alle drie ontbreekt het nog wel eens in de praktijk.

SaaS vergt flexibiliteit in programma

Gastblog door Marcel Vastwijk

Vorige week was ik op een congres op uitnodiging van een relatie. De naam van het congres was ‘SaaS Evolved’. Boodschap: SaaS gaat hard, houd er rekening mee. Voor een programmamanager interessant, omdat dit nogal wat gaat vergen voor de besturing van een programma. Vooral praten we hier volgens mij over flexibiliteit.  

Sourcing werkt tegen programma

"Het meeste last heb ik mijn programma gehad van sourcing. Allerlei diensten die we vroeger zelf deden, zijn buiten de deur gezet. Met raamcontracten e.d. zijn die diensten als kavels aan leveranciers uitbesteed." Deze reflectie deed een programmamanager van een grote dienstverlenende organisatie in een bijpraatafspraak met mij. Buitengewoon openhartig beschrijft hij hoe hij na een afwezigheid van een half jaar terugkwam als programmamanager. Inmiddels waren er allerlei afspraken en contracten gemaakt. Eigenlijk zou hij rechtstreeks relaties willen onderhouden met deze leveranciers, maar daar was inmiddels een interne contractbeheerder mee belast. Wat doe je dan?

Programmamanager wacht niet af

Voor alle programmamanagers bij de overheid veranderen de omstandigheden drastisch. Bij gemeenten treden er vanaf ongeveer 1 mei nieuwe colleges van B&W aan. Bij de rijksoverheid merk je dat dit jaar "oogstjaar" is. Veel programma's eindigen en men loopt zich warm voor nieuwe. Bij provincies spelen heroverwegingen op bezuinigingen en meer effectieve besteding van de vrijkomende energie-miljoenen. Dit stelt de nodige eisen aan de programmamanagers en hun ambtelijke opdrachtgevers. Met enkele programmamanagers ben ik vandaag tot de volgende profielen en activiteiten gekomen.

Paperless kranten

Gastblog van Marcel Vastwijk

38 jaar geleden ontmoeten Rollin King en Herb Kelleher elkaar in Texas en beslissen een geheel nieuwe manier van vliegen te introduceren. De uitgangspunten waren eenvoudig: hoe krijg je jouw passagiers op hun bestemming op het moment dat zij dat willen, veilig, betrouwbaar en op tijd, tegen de laagste kosten. 

Dat leidde tot het eerste no frills concept in een zeer behoudende luchtvaartwereld, waar meerdere klassen met dure service-concepten de norm was. Inmiddels is de nieuwe vorm van luchtvervoer niet meer weg te denken. De gevolgen voor de luchtvaart branche zijn ronduit fundamenteel te noemen. Alle grondslagen zijn veranderd: boeken via internet, de stoel kiezen via internet, betalen via internet, inchecken via internet, betalen voor de maaltijden en de drankjes, betalen voor de extra koffer, … 

 

Nieuwe colleges, andere doelen

Programma's bij de overheid hebben toch een zekere spanning. De doelen zijn langere termijn: minder CO2 uitstoot in 2020, minder files in 2015, enz. Daar tegen over staat de druk van de korte termijn: in maart zijn er gemeenteraadsverkiezingen, volgend jaar tweede kamerverkiezingen. De bestuurders die met overheidsprogramma's bezig zijn worden dan herkozen. Er komen nieuwe volksvertegenwoordigers, er komen nieuwe bestuurders. Die zullen ongetwijfeld met andere opgaven en doelen komen. Wat doe je als programmamanager? Vasthouden aan de eenmaal afgesproken doelen, of meebewegen met evt. nieuwe doelen die politici stellen?