Weblog Rudy Kor

Mintzberg over management, strategie en liefde

Eind november was de oude meester (hij is zo’n 70 jaar) Henry Mintzberg in Nederland. Hij hield op Nyenrode een boeiend betoog over management (en strategie) en mopperde over de vele misvattingen die over deze onderwerpen bestaan.

Zijn opvattingen over management en strategie worden goed samengevat in de volgende twee stellingen van hem: To be a successful manager, maybe you don’t have to be wonderful so much as more or less emotionally healthy and clearheaded.

Formulating strategy is picking up clues: in strategie en liefde leidt te veel aandacht voor de techniek tot impotentie.

Managen=Gewoon Doen - Boekevent

Vandaag, op de mooie datum 11-11-11 was er door Bookevent een bijeenkomst georganiseerd rondom mijn boek Managen=Gewoon Doen. Over enkele onderwerpen uit het boek hield ik een presentatie en aansluitend hield Mathieu Weggeman een betoog over leidinggeven aan professionals (daarover in volgend weblog meer). Voor de aanwezigen (en zij die het helaas gemist hebben) volgt hieronder puntsgewijs de samenvatting van mijn presentatie.

1. Professionals zijn gewone medewerkers maar dan net even anders
2. Veel van wat nieuw heet te zijn is het niet: Oude Wijn en Nieuwe Zakken
3. Organisaties hebben leiderschap en  vooral management nodig
4. Managen is meer dan planning & control
5. Zonder Persoonlijk Leiderschap kom je niet ver
6. Onderken je talenten voor de 8 rollen  (en hoe je zwaktes compenseert)
7. Voorkom dat je de intrinsieke motivatie van professionals verstoort
8. Leidinggeven aan professionals vraagt om situationeel leidinggeven

Managen=Gewoon Doen

Voor me ligt het eerste exemplaar van mijn boek Managen=Gewoon Doen. Het is een mooi verzorgd, kloek boek geworden. Met ruim 400 bladzijden is het boek iets dikker geworden dan bedoeld. Ik heb nu zo’n vijftien managementboeken geschreven en op de vraag van de uitgever wat ik nog kon toevoegen aan mijn eigen boeken en aan die honderden boeken over management en organiseren, had ik twee antwoorden paraat.

 

Methoden voor projectmanagement

Afgelopen week werd de geheel herziene versie van het boek ‘Wegwijzer voor methoden bij Projectmanagement’ in Utrecht gepresenteerd. In een warrig debat, onder leiding van één van de auteurs van het boek, werd er van gedachten gewisseld over het nut en noodzaak van een methode en of een methode de flexibiliteit uit een project haalt.

Methodes helpen als mensen ze maar doordacht toepassen

In mijn ogen een volledig non-debat. Een methode helpt je immers bij het expliciteren van je gedachten, is een communicatiemiddel voor mensen en maakt in een organisatie waar er meer projecten tegelijkertijd worden gedaan de mogelijkheid om projecten met elkaar te vergelijken. Maar een methode op zich doet niks, het ligt aan de mensen die met de methode werken of het creativiteit en flexibiliteit belemmert of juist mogelijk maakt.

Goed, terug naar het boek zelf. Het boek geeft een compacte samenvatting van tien projectmanagement methoden. Het boek is volgens mij een handige introductie voor die mensen die willen weten wat de PMBOK Guide nu eigenlijk om hakken heeft. Of wat Scrum of Systems Engineering inhoudt.

Managen=Gewoon Doen - mijn nieuwe boek -

Vandaag heb ik de index en literatuurlijst van mijn nieuwe boek Managen=Gewoon Doen (Praktische ideeën voor de chef, manager, Akela, teamleider, baas en projectmanager) ingeleverd. Kluwer heeft z’n uiterste best gedaan er een mooi vormgegeven boek van te maken.

Ook heb ik in de afgelopen dagen zitten worstelen op een kafttekst. De schrijven van een tekst voor de achterkant van een boek is een hele opgave. De potentiële lezer moet verleid worden het boek aan te schaffen, maar de auteur wil er ook enige inhoud in kwijt. Het gaat dan om de spanning tussen de marktkoopman en het vak. Ik weet niet of ik er succesvol ben uitgekomen, maar hieronder staat het resultaat van mijn inspanningen.

Projecten Leiden - een werkboek

Voor me ligt het boek Projecten leiden – methoden  voor projectmatig werken (Spectrum, 2011). Een grote groep auteurs heeft een bijdrage geleverd aan dit ‘handboek projectmatig werken’. Het is de redacteuren, onder aanvoerderschap van Geert Groote, ook nu weer gelukt om het boek te actualiseren. Het is een hele opgave, om nu voor de vijfde keer, een geheel herziene versie uit te brengen, zonder de pragmatiek uit het oog te verliezen. De eerste editie is van 1990, en we zijn nu toe aan de ‘vijfentwintigste geheel herziene druk’.

Er zijn maar weinig boeken waarin het vak zo pragmatisch beschreven wordt. Het staat vol met methoden en technieken. In die zin is het nog weer een stap concreter dan mijn eigen boeken ‘Projectmatig werken bij de hand’ en 50 checklisten voor project- en programmamanagement (R.Kor en G. Wijnen). Ik vind het boek vooral geschikt voor de (deeltijd)projectleider die actief sturing geeft aan een project. Ik vind het minder geschikt voor mensen die zich op het vakgevbied willen orienteren.

Over amygdala en vlucht-vecht reacties

Vandaag had de redacteur van mijn boek-in-wording, weer een aantal vragen over mijn geschrijf. Het manuscript dat ik ingeleverd heb moet uiteindelijk resulteren in een compact boek met veel praktische suggesties hoe je als manager slimmer kunt managen en organiseren. Ik denk dat ik de lezer help met een aantal mini-theorieën die de afgelopen jaren hun waarde bewezen hebben. Daarmee hoop ik dat managers iets professioneler hun werk kunnen doen.

Ter relativering van het nut van het lezen van een boek, besteed ik in het laatste hoofdstuk van mijn boek-in-wording de theorie over leren en veranderen, zoals ondermeer beschreven staat in het boek Brain@work. Want in een boek kun je goed inzichten en modellen overdragen, maar lezen over managen, communiceren of projecten managen leidt niet automatisch tot ander gedrag. Het boek Brain@work laat zien dat dat onze hersenen het niet gemakkelijk hebben om nieuwe informatie om te zetten in nieuw gedrag. Hieronder staan een paar gedachten die mij aanspraken uit dit boek.

Het managemenboek en zijn lezer

Gisteren mocht ik in de Rode Hoed, als juryvoorzitter van de verkiezing van het ‘managementboek van het jaar’, aan de winnaar, Menno lanting een mooi beeld overhandigen..

Als ik terug kijk naar de gelezen boeken, dan vallen een paar zaken op. Zo is er een lijn te ontdekken in de zes genomineerde boeken (maar die ook overeenkomt met wat we hebben aangetroffen in de andere boeken). Ze voorspellen allemaal het einde van de klassieke regels van organiseren en managen. Regels die nog steeds in veel organisaties gelden.

Als je naar de zes boeken kijkt, dan lijkt het er op dat de auteurs van mening zijn dat de manager het niet meer in zijn eentje kan regelen, dat hij iets moet met emoties (van hem en van anderen), dat hij moet weten wat hij wil met sociale netwerken en om iets te veranderen moet hij of zij luisteren en mensen actief kunnen betrekken. 

Swaab over gedragsverandering

Gisteren zat ik met een paar honderd mensen in een collegezaal van het AMC in Amsterdam te luisteren naar de lezing van Dick Swaab.  Zijn boek ‘We zijn ons brein’ is een onverwachte bestseller; er zijn al meer dan 100.000 exemplaren van verkocht. En volgens mij voorstelbaar, hij schrijft in korte stukjes (bijna in column stijl) over wat er zich afspeelt in onze hersenen.

M/V en hetro/homo ligt bij de geboorte al vast

Zo zegt hij in zijn boek over m/v: ‘In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw werd gedacht dat het kind als een onbeschreven blad geboren werd en door conventies in onze maatschappij dwingend in de mannelijke of vrouwelijke richting werd gestuurd, zowel wat betreft de genderidentiteit als wat betreft de seksuele oriëntatie.’ Maar de maakbare samenleving is er wat dit betreft niet gekomen. Zelf bij apenjongen kiezen de meisjes voor poppen en de mannetjes apen voor autoos.

Ik was dan ook wel benieuwd naar de man achter het boek. Hij hield zijn verhaal op uitnodiging van de faculteit sociale geneeskunde.

Oerdriften, slijmen en man/vrouw verschillen

In mijn vorige weblog  had ik het over het boek van Buunk 'Oerdriften op het werk'. Ik moest bij lezing ervan weer denken aan de lezing die de Nijmeegse sociaal psycholoog Roos Vonk verzorgde bij het congres van de invloedsgoeroe Cialdini. Ze vertelde dat uit haar onderzoek blijkt dat slijmen bij de baas weliswaar door collega’s ook als geslijm wordt opgevat, maar bij de baas juist in goede aarde valt. Die is in veel gevallen te narcistisch om te denken dat de ondergeschikte zou kunnen overdrijven.

Buunk is het met Vonk eens dat voor het maken van een carrière, eerder ambitie, het vermogen om te slijmen en een groot geloof in het eigen kunnen vereisten zijn, dan de gedragingen die goede leiders kenmerken, zoals effectief leidinggeven, communiceren, motiveren, hanteren van conflicten en trainen van medewerkers.