Weblog Rudy Kor

Verantwoordelijkheid vraagt om bevoegdheden

Regelmatig kom ik (project)managers tegen die gevangen zitten in de ‘verantwoordelijkheidsval’. Dat is verantwoordelijk zijn zonder bevoegdheden om dat ook waar te maken.

Volgens mij zijn er drie niveaus van verantwoordelijkheid: (1)"ik ben verantwoordelijk," (2) "ik voel me verantwoordelijk" en (3) "ik word verantwoordelijk gehouden."

ad 1: Als je verantwoordelijk bent, dan is het raadzaam om zich meteen de vraag te stellen: welke (formele of informele) bevoegdheden heb ik nodig om deze verantwoordelijk waar te kunnen maken?

ad 2: Je verantwoordelijk voelen vraagt om introspectie: waarom voel ik me verantwoordelijk?

ad 3: Als anderen je verantwoordelijk houden moet je je de vraag stellen of dat terecht is. Maar nog belangrijker is de vraag: wie zet deze aap op mijn schouders en zit die er wel terecht (en dan komt de kernvraag weer: heb ik de bij behorende verantwoordelijkheden wel?)

DNB, cultuurverandering en Munchhausen

De afgelopen weken kon je veel lezen en horen over ‘cultuur’. Het ging over de zo nodige cultuurwijziging die nodig is bij De Nederlandse bank (DNB). De commissie-Scheltema vond immers dat de DNB in 2005 geen vergunning had mogen geven aan DSB en in de jaren erna geen toezicht hield zoals het een toezichthouder betaamt. De Nederlandse Bank heeft volgens de onderzoekers net te vaak toe gekeken in plaats van toezicht te houden.

Om het vertrouwen te herwinnen eist minister de Jager een ‘cultuurverandering’ bij DNB. Wellink krijgt een maand om hiervoor een plan van aanpak op te stellen.

Het moet dus anders bij DNB, maar nu weet ik niet wat de Jager bedoelt met ‘cultuur’ en waarom juist de 'cultuur' anders moet. En ook is onduidelijk waarom niet de structuur of de systemen moeten veranderen, om maar een paar organisatie ontwerpvariabelen te noemen. Het lijkt erop dat cultuur als een soort ‘containerbegrip’ gebruikt wordt voor allerlei moeilijk verklaarbare organisatieverschijnselen.

Een handzaam boek over projectmatig creeëren compact

Voor me ligt het boek PMC Compact - Projectmatig Creëren binnen handbereik. Net als projectmatig werken is projectmatig creëren een Nederlandse methode. In deze aanpak van projectmatig werken hebben persoonlijk commitment, leiderschap, energie, bezieling en verbinding een vaste plaats veroverd in de 'normale' projectmanagementtaal. Het ‘moederboek Projectmatig Creëren 2.0 van Jo Bos en Ernst Harting is een leesbaar boek dat inhoudelijk zeer de moeite waard is, maar veel van de lezer vraagt (alleen al door het volume).

 

De belangrijkste principes en werkvormen zijn nu in een compacte (158 pagina’s) mooie – maar ook wel wat druk - opgemaakt boek beschikbaar. 'PMC Compact' is een handzame gids voor projectmanagers en teamleden waarin de werkvormen van Projectmatig Creëren in overzichtelijke stappen uitgelegd worden (in boxen aangevuld met praktische tips). De schrijvers besteden aandacht aan onderwerpen als fasen in een project, het projectcontract, projectorganisatie, krachtenveldanalyse en persoonlijk leiderschap.

 

Op de site van Bol.com kun je een aantal pagina's van het boek bekijken, oa de pagina waarin uitgelegd wordt wat de kern van PMC is.

 

Jo Bos, Ernst Harting en Marlet Hesselink: 'PMC Compact' , Scriptum 2010.