Reizen met de Thalys als (non)belevenis

Regelmatig besteed ik in mijn weblog aandacht aan de beleveniseconomie .Ik geloof dat we van een service economie bewegen in de richting van een belevenis economie. En dit had een positief stukje moeten worden over de geneugten van het reizen per trein. Om precies te zijn, over reizen met de Thalys van Amsterdam naar Parijs waar ik maandagochtend voor een zakelijk gesprek moest zijn.

Op de heenreis kon ik als eerste klas passagier in een goed verzorgde lounge op kosten van mijnheer Spoor wachten en iets drinken. Verder waren de aanwijzingen op de borden duidelijk, waren er meertalige omroepberichten die ons vertelden wat er ging gebeuren en de maaltijd in de trein was voedzaam. Het was de 110 euro wel waard, helemaal omdat je vier uur later al in Parijs bent. De spoorwegen hadden iets geleerd over het creëren van een positieve belevenis.

Maar helaas werden de verwachtingen in Parijs voor de terugreis niet waargemaakt. In Parijs werd het oeroude spoorgedrag weer merkbaar.

Er werd niet managed

Door een ongeluk in de week voor mijn reis in België, waren er veel treinen uitgevallen.Toen ik me op tijd melde bij het vertrekspoor voor de Thalys bleek dat de geplande trein gepland was uitgevallen. Dit betekende dat er pas twee uur later een trein naar Amsterdam zou vertrekken. Kan gebeuren. Maar manage dat dan netjes en klantgericht, want het was voor het spoor echt geen onverwachte gebeurtenis.

Informatie was gebrekkig beschikbaar

Er was sprake van matige en moeilijk vindbare informatie. Als hoogtepunt van servicegerichtheid hadden ze bij het perron één man neergezet die deze dag duidelijk andere voornemens had dan reizigers begripsvol te woord te staan. Hij gromde mensen weg van zijn informatietafeltje waar hij een paar plastic bekertjes op had staan voor fris en thee (maar die niet van plan was dat spontaan aan te bieden). “Non, your train is cancelled”(in het Frans-Engels duurde het lang voordat je begreep wat de beste man zei).

Er werd geen begrip getoond

Meedenken, enig begrip of een attente toon viel van deze spoorwegmedewerker niet te verwachten. Een tegemoetkoming in de vorm van een plek waar we konden wachten, een bon voor gratis koffie en een broodje of zo iets, niets ervan. En nee, de gereserveerde plaatsen hadden geen betekenis meer. En het zou wel eens staan kunnen worden, want er werden drie treinen samengevoegd. En of de trein rechtstreeks naar Amsterdam zou gaan, dat wist hij ook niet.

Hij gaf ons het gevoel dat we blij mochten zijn dat we met zijn trein mee mochten. De toetjes op het gedoe was de ronduit onhandige communicatie rondom het instappen om vijf uur, de non-informatie in de trein en ik kan nog wel even door gaan. En dat voor 110 euro voor de retour reis.

Nostalgie - wees blij dat je met ons mag reizen

Ik voelde me weer jaren terug. Toen had ik ook vaak het gevoel dat de spoorwegen het jammer vonden dat er in treinen ook passagiers meereden. Het was toch zo veel makkelijker geweest als de treinen zonder passagiers van A naar B en terug konden rijden. Was voor ieder beter geweest: de spoormensen konden rustig treinen, passagiers hoefden zich niet te ergeren aan vertragingen en bot gedrag.

De NS vind ik, is door dit gedrag heen. Zelfs met de winterpech van de afgelopen maanden ging het hen goed af. Maar de Fransen kunnen het nog. Voor reizigers met nostalgische gevoelens naar die tijd, probeer in de komende dagen de Thalys van Parijs. Oh ja, beste lezer, mijn excuses voor dit therapeutische weblog, maar ik moest het kwijt.

Comments

[Geplaatst door: angelino]

Dit was op het moment dat er in buizingen(bij brussel) een zwaar treinongeval gebeurde met 18 doden. Van de 6 sporen was er nog slechts 1 spoor onbeschadigd. Thalys reed met een erg beperkte dienstregeling. Indien je de actualiteit en informatie had gevolgd dan had je dit geweten. Dit heeft niks te maken met de Franse spoormentaliteit zoals je laat uitschijnen. Je hebt geen recht van spreken. Een beschamend artikel alvast.

[Geplaatst door: angelino]

Ter aanvulling:
vooral je woorden 'Meedenken, enig begrip' slaan nergens op.
Er viel niks te denken want hogesnelheidsverkeer tussen parijs en brussel was bijna niet mogelijk. Als ik het me goed herinner werd op de website van de NMBS aangekondigd welke thalyssen zouden rijden en niet(en dat was gemiddeld 1 thalys om de 2 a 3 uur).
Informeer je vooraf wat beter alvorens nog zo'n onzin te schrijven.