Vrijdag stond er weer een leerzaam stukje in de krant over het managen van een groot project. Deze keer over het Stedelijk Museum van Amsterdam. Voormalig lid van de Raad van Toezicht van het Stedelijk, Hans Andersson, moppert in de VK van 26/02 over de gang van zaken bij dit project.
Het Stedelijk is sinds 2003 gesloten en is niet zoals gepland in december 2009 open gegaan. Naar het zich laat aanzien gaat het pas open in maart 2010 (en Andersson gaat er vanuit dat het wel begin 2011 zal worden. Afgelopen zaterdag liep ik langs de bouwput en kan me Andersson zijn twijfel wel voorstellen. Er moet buiten nog heel wat afgebouwd worden, en dan hebben we het nog niet eens over het binnenwerk.
Volgens de wethouder wordt de vertraging nu veroorzaakt door het systeem voor de klimaatbeheersing. Mij verbaast de (matige) kwaliteit van het excuus van de wethouder. Er zijn zo ver ik weet geen nieuwe ontwikkelingen opgetreden in de wereld van klimaatbeheersingssystemen. Dus had in 2003 al bekend kunnen zijn dat het inregelen tijd kost. Waarom niet gewoon eerlijk zeggen waardoor de uitloop wordt veroorzaakt.

