Het was in 2009 (weer) een opwindend projectenjaar. De (semi)overheid had een aantal pech projecten die de krant gehaald hebben. Vorige keer had ik het over het Campus project, nu wil ik het hebben over de ss Rotterdam
In 2005 wordt het ss Rotterdam gekocht van het Rotterdamse Haven Bedrijf die het weer had overgehouden uit de boedel van de RDM. Koper is de rederij Rotterdam BV, onderdeel van woningcorporatie Woonbron. Woonbron investeerde in het project omdat het de leefbaarheid op Katendrecht ten goede zou komen. Het schip moet jaarlijks honderdduizenden toeristen trekken en kansarme jongeren kunnen er leer-werktrajecten volgen. De meest recente doelstelling van het project is: een congrescentrum, hotel, restaurant en opleidingscentrum, permanent afgemeerd aan een door de gemeente beschikbaar gestelde kade aan het Derde Katendrechtse Hoofd in het Rivierkwartier in de wijk Katendrecht in Rotterdam (laten we maar niet zeuren of dit wel een doelstelling is)..
Een investering van 6 miljoen euro wordt afgesproken, maar meteen na aankoop blijken de kosten voor renovatie 25 tot 40 miljoen euro hoger te liggen. Medio 2008 zijn de kosten opgelopen tot 200 miljoen euro en vandaag staat de teller geloof ik stip op 240 miljoen euro. Hoe kon het zo mis gaan?
Dommigheid en pech
Enerzijds is er volgens mij sprake van pech maar vooral van dommigheid, opportunisme, slecht projectmanagement, onoplettend opdrachtgeverschap maar ook politieke druk, en Rotterdamse trots. Anderzijds is de bebouwde ruimte van het schip ook veel groter geworden dan men in het begin van plan was (van 10.000 naar 40.000 vierkante meter). Daarbij heeft de woningbouw vereniging Woonbron pech gehad (of is nalatig geweest) met haar samenwerkingspartners (waaronder Eurobalance). Ze hebben zich al snel teruggetrokken of het project financieel minder daadkrachtig gesteund zoals in het begin werd gesuggeerd (ROC Albeda College en de Hogeschool InHolland).
Geloven dat het wel goed komt
De kosten zijn meteen in het begin al heftig gestegen want - volgens het onderzoek van Deloitte naar het stijgen van de kosten – ‘pas na aankoop van de ss Rotterdam heeft Woonbron een deugdelijk onderzoek laten uitvoeren naar de aanwezigheid van asbest en de technische staat van het voormalige cruiseschip’. Verder zeggen de adviseurs: ‘Stelselmatig is uitgegaan van de meest gunstige inschattingen en onvoldoende rekening gehouden met worst case scenario’s.’ http://www.opderotterdam.nl/
Zien ze het geld ooit terug?
Maar het schip is nu zo goed als af , en Rotterdammers mogen het als eersten bezoeken. Ik ben benieuwd of het vanaf 15 februari ooit een sluitende exploitatie krijgt. Het schip is met openbaar vervoer slecht bereikbaar, er zijn weinig parkeerplaatsen en ieder het schip bezoekt moet om te beginnen 4,50 euro betalen om er op te mogen. Factoren die veel bezoekers zullen afremmen.


De behendigheid van besturen wordt rond deze casus wel onthutsend geïllustreerd, Rudy. Er is tenminste sprake van gelegenheidsargumentatie en doelredenatie. Hoe een investering van € 240 miljoen naderhand enigszins gerechtvaardigd wordt is opmerkelijk. Maar wat feitelijk moet worden uitgelegd is: als Woonbron de leefbaarheid en sociale cohesie van Katendrecht had willen versterken - en dat is WEL een primaire rol van een corporatie in tegenstelling tot het restaureren van een schuit -, welke projecten/initatieven had zij dan kunnen/MOETEN uitvoeren voor € 240 miljoen. Woonbron zou dan natuurlijk nooit bij de ss Rotterdam zijn uitgekomen natuurlijk. Zoals je zelf aangeeft zal dat ook nog HEEL lang een bodemloze exploitatieput blijken. De intrinsieke maatschappelijk schadepost is dus nog veel groter: exploitatie tekorten en! niet uitgevoerde projecten voor versterken leefbaarheid/sociale cohesie.
In deze tijd misschien ook een vinger richting falend toezicht of was het bestuur van Woonbron behendig in het om de tuin leiden van de RvC?
Woningbouwcorporatie lijken zo de eerste "failed organizations" te gaan worden. Veel te negatief gezien: ontbrekend toezicht, niet presterend bestuur, afwezigheid van inhoudelijke deskundigheid, maatschappelijke rol uit het oog verloren (ontwikkelaartje spelen), naar binnen gekeerd (organisatorisch autisme).
Geplaatst door: karst blijham | 6 januari 2010 om 14:14