Weblog Rudy Kor

Marco Borsato als financier

Marco Borsato zijn wel en vooral wee was de afgelopen week het meest besproken onderwerp in kranten en op TV. Het gaat dan niet over de artiest Borsato, maar over de ondernemer Borsato.Het zijn verbazingwekkende verhalen over veel geld van een artiest die -samen met een paar handige jongens - ondernemer is gaan spelen. Marco en vrienden (met zestiog medewerkers) wilden van een eenvoudig impresiariaat een multi media media bedrijf maken.Uit de verhalen over zijn bedrijf The Entertainment Group komt een beeld naar voren van geklungel, opportunisme en medewerkers die op kosten van anderen ondernemertje spelen

Borsato de financier

Voor mij is het onbegrijpelijk hoe je miljoenen zonder adequaat toezicht (een belangrijke taak van managers en bestuurders) kan uitgeven. Ik krijg de indruk dat Borsato zich niet als ondernemer of bestuurder heeft opgesteld, maar vooral als financier Hij gaat dan niet  'vrijuit', ook de financier moet er voor zorgen dat er passend toezicht is op de geldstromen, op de organisatieinrichting en op de invulling van de belangrijkste managementtaken.

Het begint met goede mensen selecteren

Als ik de Volkskrant en Telegraaf moet geloven, dan heeft Borsato het (te) druk gehad met filmen, vaderschap, optredens en opnamesessie voor albums. Maxima zei ooit over haar gemaal over een bepaalde uitspraak: "het was een beetje dom", en dat kan ook over Borsato gezegd worden. Dat hij geen kaas van management heeft gegeten is tot daar aan toe, maar dat hij zich niet omringd heeft door mensen die er wel verstand van hebben, dat is 'een beetje dom'.

Intern ondernemerschap

Vorige week sprak ik met een manager over het gebrek aan (intern) ondernemerschap in haar organisatie. Nu geloof ik dat de meerderheid van de mensen die een arbeidscontract sluiten met een middelgrote organisatie, eerder zekerheidszoekers zijn dan dat het nu echt ondernemers zijn.

In grote organsaties hebben mensen wel veel ondernemende ideeen, maar er iets voor doen, volhouden ook bij tegenslagen, dat is maar weinigen gegund.Er wordt volgens mij dan ook mer gepraat over de VOC mentaliteit (zoals Balkende ondernemerschap omschrijft) dan dat er echt ondernomen wordt.

In de jaren zeventig en tachtig was er erg veel aandacht voor het fenomeen 'ondernemen binnen de ornderneming', of zoals het ook wel werd aangeduid, voor 'intern ondernemerschap of intrapreneurschip. Gilford Pinchot schreef er die tijd een goed studieboek over. In dit boek somt hij de 10 regels voor de intrapreneur op (het is een handig rijtje voor mensen om te bepalen of ze een dromer zijn of interne ondernemer).

Opdrachtgeverschap bij projecten - 12 vragen

Vorige week verzeilde ik een debat met een paar opdrachtgevers die verzuchtten dat ze het zo druk hadden (economische crises enzo) en dat een project aansturen wel het laatste was waar ze tijd voor hadden. Daarnaast wisten ze niet hoe ze bij de start van een project snel inzicht konden krijgen of alle aspecten wel aan bod waren gekomen. Ik beloofde dat ik in mijn weblog  vragen (het zijn een dozijn) zou opnemen die hen daarbij kunnen helpen (en dat ik nog één keer zou uitleggen waarom het goed invullen van het opdrachtgeverschap zo belangrijk is).

Het opdrachtgeverschap is een belangrijke faalfactor

Voor een project is het goed invullen van het opdrachtgeverschap van groot belang. Het niet goed vervullen van het opdrachtgeverschap is één van de zwaarste faalfactoren van een project. Ik roep wel eens dat als de opdrachtgever geen tijd heeft om gedurende het verloop van een project mee te denken, het project blijkbaar te onbelangrijk is om uitgevoerd te worden en meteen gestopt moet worden (en eigenlijk niet eens gestart had mogen worden).

Rijkman Groenink en het irrationele

Mij intrigeert de vraag in hoeverre organisaties maakbaar en kenbaar zijn. Een organisatie is een sociaal systeem dat niet in en uit elkaar gehaald kan worden zoals een apparaat. Daarbij komt dat leiders zich niet noodzakelijkerwijs rationeel gedragen, vaak weten leiders niet waarom ze doen wat ze doen want veel van wat ze doen bevindt zich buiten hun bewustzijn. 

Het boek  “De Prooi - Blinde trots breekt ABN AMRO" (Prometheus), is één grote illustratie van deze opvatting. Ik heb het in de vakantie nu maar eens van begin tot einde gelezen. Jeroen Smit geeft de lezer een kijkje in de keuken van de bank. Wat mij bijblijft na lezing is de spagaat waarin (alle?) bestuurders/managers zitten. Enerzijds bezigen ze een taal die stoer en rationeel is. Ze hebben het over strategie, concurrentieanalyse, aandeelhouderwaarde, portefeuilleopbouw en koersbepaling.

Anderzijds staat in het boek op elke bladzijde wel iets over hun irrationaliteit, over persoonlijke ambities, vetes, loopbaanwensen, angsten, conflictmijdend gedrag, geklungel, half-affe plannen, stijl verschillen, op elkaar uitleven van frustraties en zo voort.

André Rieu als muzikale belevenis

Gisteren zat ik in de ARENA, met zo’n 45.000 anderen, bij de ‘World Stadium Tour’ van André Rieu . Rieu fascineert me. Het intrigeert me wat een optreden van hem zo bijzonder maakt dat er duizenden in de hele wereld er op af komen. Want bijzonder moet het zijn getuige het feit dat hij met een omzet van bijna 40 miljoen euro op de vierde plek staat in Billboard's 'Top 25 best selling tours'. Alleen Madonna, Tina Turner en Britney Spears haalden meer geld binnen met hun tournees.

Rieu maakt op mij de indruk van een hardwerkende, ondernemende violist/bandleider. Als je documentaires over hem ziet valt mij zijn gedrevenheid en drang tot perfectie op. Hij lijkt een man te zijn die steeds weer op zoek is naar een nieuwe uitdaging, getuige zijn concerten die steeds grootser worden.

Als organisatiekundige en projectadviseur vroeg ik me of het hem lukt een concert van deze omvang, dat hij ook al op veel plekken uitgevoerd heeft, niet routinematig te laten worden.