In de vorige weblog heb ik Machiavelli geciteerd. Hier en daar is hij a-moreel, zo bepaalt bijvoorbeeld volgens hem de situatie of je wel of niet eerlijk moet zijn. Eigenlijk stuit deze levenhouding mij tegen de borst. Ik snap dat mensen situationeel handelen, maar dan wel graag binnen het kader van de eigen integriteit, of zoals het tegenwoordig ook wel heet, de eigen authenticiteit. Want hoe kan ik iemand geloven als hij alleen maar naar bevind van zaken denkt en doet? Enige consistentie in opvattingen stel ik op prijs. Maar daar tegenover staat weer de reactie van mijn wispelturige tennisvriend, als hij weer eens binnen 24 uur van mening verandert, "waar staat dat ik consistent moet zijn?"
Als je de boodschapper niet geloofd, dan geloof je de boodschap ook niet
Ik kan me helemaal vinden in de 'eerste de eerste wet van leidinggeven'(of de eerste wet van samenleven) van Kouzes: If you don’t believe in the messenger, you won’t believe the message.Corollary: You can’t believe the messenger if you don’t know what the messenger believes. Kouzes en Posner hebben het vervolgens in hun standaardwerk over leiderschap over ‘5 practices of exemplary leadership':
Vijf lessen voor leidinggevenden:
- toon voorbeeldgedrag: maak je persoonlijke waarden duidelijk, wees een schoolvoorbeeld van het gedrag dat je van anderen verwacht, gedraag je in overeenstemming met de gedeelde waarden
- wees inspirerend (verbeeld de toekomst): mensen zullen pas meedoen wanneer ze een visie zien als hun eigen. Leiders kunnen betrokkenheid niet afdwingen, wel ertoe inspireren
- daag het proces uit:erken en ondersteun goede ideeën, innoveer
- stel anderen tot handelen in staat: koester medewerking, bouw vertrouwen
- bemoedig en erken bijdragen van anderen.
Reacties