In het formidabele boek Eropaf! van Jos van der Lans las ik, Jeroen den Uyl, iets ontnuchterends voor de mensen die denken dat ze een specifieke aanpak hebben die het verschil maakt en de client 'beter' maakt. Dat is voor 85% niet het geval. Ik kreeg het It's the economy, stupid! gevoel. Wat is er aan de hand?
- Sociale omgeving en de relatie met client.
Grosso modo bepaalt de sociale omgeving, netwerk, naasten, familie voor 40% en de relatie client-professional voor 30% of een verandering ten goede optreedt. De verwachtingen van de client zelf en de methode van hulpverlening dragen ieder voor slechts 15% bij. Ik vind dit wel een mooie verhouding; eigen netwerk bepaalt in hoge mate eigen kracht. De persoon van de professionele hulpverleners ook. De rest speelt minder een rol. Methodenstrijd is dus eigenlijk een onnodige en irrelevante bezigheid.
- Medewerking client zelf niet noodzakelijk!
Ander opmerkelijk feitje: medewerking van patient zelf is ook niet doorslaggevend! Dus dat ontslaat ons niet om niets te doen. Maar het vraagt wel alertheid. Schakelen we het netwerk wel voldoende in en hebben we oog voor de relatie tussen de hulpverlener en de geholpene. Want dan heb je 70 % van het werk gedaan!
Reacties